เรื่องเบาๆสไตล์คนไอที

อั้นแน่อยากดูอะจิ ถึงเข้ามาบล็อกนี้ได้
.
.
.

ผมเองทำงานด้านไอที ไม่ได้ร่ำเรียนด้านโฆษณาอะไรกับเค้าหรอก
แต่ดันไปชอบสาขานี้เข้า แล้วพอดีมีเพื่อนเป็นเด็กนิเทศ
ดังนั้นเวลาผมอยากคุยเรื่องประมาณว่า

เฮ้ย โฆษณานี้ม่างคิดได้งาย...
เอ็งว่าถ้าทำแบบนี้จะโดนคนอ่านด่าไหมวะ
สินค้าตัวนี้ไมมีอะไรดีซักอย่าง ช่วยตูโม้ให้ขายออกหน่อยสิ
และอื่นๆอีกมากมายทำนองนี้

ผมจะแว่บจากกลิ่นโคลนสาบควายที่คณะ (ตึกวิดวะติดกับตึกเกษตรครับ อย่าสงสัยว่าทำไมมีกลิ่นนี้)
ไปยังตึกนิเทศอันหอมหวล ไม่ใช่ดอกไม้หรอกครับ คณะมัน ญ เยอะมาก ต่างจากคณะผมลิบ
เพื่อชวนมันไปคุยเรื่องแบบนี้ครับ
ใครที่สงสัยว่าทำไมต้องลงทุนไปที่คณะมัน
หาคำตอบได้ที่บรรทัดที่สองในย่อหน้าครับ
เอาเป็นว่าที่พรรณามาก็เพื่อบอกล่ะครับว่าผมชอบนิเทศกิงๆ
อย่างน้อยหลายครั้งมันก็ช่วยให้ผมขายของได้ละกัน

หนึ่งในเทกกะหนิกที่มันแนะนำไว้ในการโฆษณาก็คือ
การดึงความสนใจด้วยคำหรือประโยคแบบหัวเรื่องนี้แหละครับ

ผมเคยถามมันว่า มึงทำโฆษณาแบบนี้ ไม่กลัวโดนด่าว่าสัปดนหรือไง
คำตอบจากมัน

กู

สัปดน

อยู่แล้ว

กั่กๆๆๆ

ครับนี่คือวิธีโฆษณาของมัน
แต่วิธีแบบนี้สำหรับผมก็ยังดีกว่าโฆษณาแบบนี้ครับ

โปรแกรมบัญชี ราคาเพียง 30,000

โทรไปถาม
คำตอบที่ได้
30,000 ค่าโปรแกรมจริงๆ ไม่โกหก

แต่...


ค่าติดตั้ง
ค่าลิขสิทธิ์ของผู้ใช้แต่ละคน
ค่าเปิดหัวบริษัทใหม่ในโปรแกรม
และค่าอื่นๆอีกมากมาย
รวมเป็น
.
.


สองแสนห้า

โห ไอ้...
จาก 30,000 เป็นสองแสนห้า

เปลืองค่าโทรศัพท์จริงๆ...